अधोलिखितं गद्यांशं पठित्वा प्रश्नानां विकल्पात्मकोत्तरेभ्यः उचिततमं उत्तरं चिनुत – उपवने विचरणं कुर्वन् राजकुमारः एकेन विषधरेण दष्टः अभूत् । अचेतनं तं तस्य सहचराः राज्ञे निवेदि‍तवन्तः । सम्पूर्णे राजपरिवारे शोकः आच्छत्रः । एकमात्रं सः एव राज्ञः प्रियतमः उत्तराधिकारी आसीत् । राजवैद्याः तस्य चिकित्सां अकुर्वन् । किन्तु सफलता नैव मिलिता । राजज्योतिषिणा तस्य दीर्घायुष्यं जन्मपत्रतः दृष्ट्वा एकः उपायः कथितः यत् यदि काचित् सती साध्वी स्त्री राजकुमारं दष्ट-स्थाने स्पृशेत् तर्हि अयं स्वस्थः भवेत् । राज्ञः अनेकपल्यः आसन् । राजकुमारस्य जननी अपि तासु एका आसीत् । सा प्रथमं ततः च क्रमशः सर्वाः अपि राज्ञः राजकुमारं स्पृष्टवत्यः । किन्तु राजकुमारस्य चेतना नैव आयाता । अनेन राज्ञीनाम् असतीत्वम् अपि प्रकटितम् अभूत् । पुरस्कार-लोभेन राजस्वस्य अन्याभिः अपि महिलाभिः चेष्टा कृता । किन्तु ताः अपि विफलाः एव अतिष्ठन् । अन्ते तेन एव राजज्योतिषिणा राजा निवेदितः यत् अधुना एव राज्य-सीमा‍य‍म् एका युवतिः स्वस्य पत्या सह प्रविष्टा अस्ति । कदाचित् सा कार्यं साधयेत् । राजा एकाकी एव ताम् आनेतुं निर्गतः । ताम् उपेत्य सः अनुनयं विनयं कृत्वा राजभवनम् आनीतवान् । तस्याः स्पर्शमात्रेण राजकुमारः तत्क्षणम् एव सुप्तोत्थितः इव जागरितः । सर्वेषां हर्षेण मुख-कमलानि विकसितानि अजायन्त । विरक्तः राजा स्वीयं राज्यार्धं ताभ्यां दम्पतिभ्याम्, अवशिष्टं च आत्मजाय समर्प्य तपः तप्तुं वनं प्रस्थितः इति । ‘सुप्तोत्थितः’ – इत्यस्मिन् पदे सन्धिनिर्देशं कुरुत ।