अष्टादशशताब्द्याः अन्तं यावत् मौखिकपरीक्षाः एव कस्य प्राचीनतमसाधनत्वेन आसन् ?

Question

Accepted Answer

अष्टादशशताब्द्याः अन्तं यावत् मौखिकपरीक्षाः एव मूल्याङ्कनस्य प्राचीनतमसाधनत्वेन आसन्। मूल्याङ्कनस्य प्रक्रिया प्राचीनकालात् एव अस्ति, यत्र मौखिकपरीक्षाः प्रमुखं साधनं आसन्। मौखिकपरीक्षायाः माध्यमेन छात्राणां ज्ञानं, कौशलं च परीक्षितं भवति। अष्टादशशताब्द्याः अन्तं यावत् लिखितपरीक्षाणां प्रचलनं नासीत्, अतः मौखिकपरीक्षाः एव मूल्याङ्कनस्य प्रमुखं साधनं आसन्।

अन्य विकल्पानां असंगतिः:

2. पठनस्य: पठनं स्वाध्यायस्य प्रक्रिया अस्ति, न तु मूल्याङ्कनस्य। पठनं छात्राणां ज्ञानवृद्धये उपयोगी अस्ति, किन्तु मूल्याङ्कनं तु परीक्षायाः माध्यमेन भवति।

3. भ्रमणस्य: भ्रमणं यात्रा वा गमनं सूचयति, यः मूल्याङ्कनस्य साधनं नास्ति। भ्रमणं ज्ञानवृद्धये सहायकं भवेत्, किन्तु मूल्याङ्कनं तु परीक्षायाः माध्यमेन एव भवति।

4. भाषणस्य: भाषणं वक्तृत्वकला अस्ति, यः मूल्याङ्कनस्य साधनं नास्ति। भाषणं व्यक्तित्वविकासाय सहायकं भवेत्, किन्तु मूल्याङ्कनं तु परीक्षायाः माध्यमेन एव भवति।

अतः, मूल्याङ्कनस्य प्राचीनतमसाधनत्वेन मौखिकपरीक्षाः एव उपयुक्ताः आसन्।